BU BAŞKA BİLMECE
Açlık nedir bilmedim ben…
Gocunmadım alsalar da lokmamı elimden..
Bir lokma için gitmedim kimsenin peşinden.
Dost sevgisi, yar aşkıydı benimki…
Bir yudum su,
Üç beş kara zeytinim var ya…
Servetimdir benim her günün önünde…
Huzurumun sırrı gönlümün tokluğunda…
Ama bir doymazlığım oldu hep,
Yüreğimden yükselip,
Gözlerime hüzün indiren sebep:
Sevildim mi ben…
Sevdiğim kadar…
İşte bunu öğrenemediğimden benimki..
Çok bilmece çözdüm de dostlar…
Hep bu oldu huzurumu kaçıran…
Hep inci aradım kumların arasından…
Cevaplar almaya çalışırken…
Mutsuzluk gölüne düştüm,
Fırtınalı dalgalardan,
Sükun ararken…
Bir cevap alamadığımdan benimki…
Anlar gibiyim inceden inceye..
Düşerken düşünceden düşünceye..
Yakamı bırakmayan kuşkuların peşine,
Taktım aklımı,
Bin bir soru cevapla birlikte
Astım yüreğimi…
Sorularımın hükmünce…
Sevilmenin sevdiğince,
Sırrına eremediğimden benimki…