BÖYLE İYİYİM
Sonbahar sessizliği çöktü odaya.
Sarı yapraklar boyuyor hüznümü.
Ürküten bakışlar, gözlerime nüfuz ederken
Zamanın sessiz çığlığı yankılanıyor kulaklarımda.
Yaşadıklarımla, yaşayamadıklarım arası bir yerde,
Şelale şelale akıyorum zaman uçurumlarından.
Yarınla rutin pazarlığa girmişim yine,
Acı sürprizler pusu kurmuş sinsice gülümsüyor bir köşede.
Ağustos, yaptı yapacağını yine!
Güneş rengini değistirmiş sabaha.
Nazlı güneş, belindeki kızıl kuşağı sökerken alaca karanlığın canına okuyor bir batında.
Akşamlar da küsmüş bana.
Yaşamın sıratında yürürken gün vurmayan uçurum dibine düşmüş,
Sarı yaprakların son direnci gözlerimde.
Gece rengini boyuyor,
Yıldız ışıklarının yalancı mutluluklarına bağlıyorum kederimi.
Maviliği çok sevdiğimi belli ediyor gözlerim, onlara,
Gözlerim mavi ışıklarla öpüşürken
Bana, uzaktan mutluluğun tarifini yapmak düşüyor.
Bir yanda yaşama direnci, bir yanda kendini zaman içinde imha eden varlığım.
Yine de tezatlar içinde seviyorum seni dünya.
Tezler içinde antitez üretemeyen kıt aklım,
Kendini ayrılığa kodlayan, dünyanın ahenginde yeşeren bir fidanın mutluluğuna ortak ediyorum kendimi.
Ben; böyle iyiyim, iyiyim.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz