BİZİM KÖYÜN DELİSİ
Her önüne gelene basar fırça, kalayı.
Konuşmaya başlarsa susturamaz alayı.
Seksen yaşına gelmiş, aklı fikri balayı.
Nicesinden akıllı, bizim köyün delisi.
Kapı kapı dolanıp her şeyi dileniyor,
İyi, kötü farketmez herkese ileniyor,
Kafası bozuldukça çok fena bileniyor,
Nicesinden akıllı, bizim köyün delisi.
Yol yordam mı o da ne, hiç işim olmaz diyor,
Doğruluk taslayarak her türlü haltı yiyor,
Bin türlü cinlik onda, aklına da geliyor,
Nicesinden akıllı, bizim köyün delisi.
Hava dersen onda var, atarsa tam atıyor,
Başı sıkıştığında ona buna çatıyor,
Aydınlıktan korkarmış, gün batmadan yatıyor,
Nicesinden akıllı, bizim köyün delisi.
Elinde şimşir tarak, kel başını tarıyor,
Göbek, ense şişkince su da içse yarıyor,
Bilmem ki hangi yüzle kendine dost arıyor,
Nicesinden akıllı, bizim köyün delisi.
Bir elin ettiğini duymuyor diğer eli,
O kendince çok zeki, görenler diyor deli,
Akıl sır ermese de vardır elbet evveli,
Nicesinden akıllı, bizim köyün delisi.
Dili beş balta sapı, belli ki kemiği yok,
Karnı zil çalar ama sanırsınız karın tok,
Şunu bil ki dost eli, bunlar sinemize ok,
Nicesinden akıllı, bizim köyün delisi.
*†*