BEN YARENİM ŞEHRİMİN PALMİYELERİNE
Ben yarenim şehrimin palmiyelerine;
Nemlenen yaprakları kirpik üzerime,
Mis kokusu burun kenarıma akar,
Uzak özlemlerimin hatırına.
Bir denizi var üzerime sinen,
Renk hasreti gözümde tüten,
Mavi açlığın düşleri için
Yürüyüp gideceğimi gözleyen.
Buralarda şimdi Eylül yağmurları,
Özlemlerimden dem vuran.
Kıskanılan şehrime inat sıcacık,
Sinop susuzluğumun düşleri için.
Artık yeter dediğim zamanlar,
Sığınacak bir liman da yok şimdi;
Yanaştığım her iskele, tersane
Daralır ruhum, şehrine susarım.
Sayamadım,
Ayrı uyandığım kaç sabah.
Güneşi sensiz batan kaç akşam,
Ne ürkütücü bir özlem bu böyle,
Çocukluğumun şehri Sinop semalarında...
Editör: Nevin Bahtışen