BASTON
Tesadüfen patladı başak kış ortasında,
Ayartısı lavanta,
Hayra alâmet.
Hoyrat bir yumru türküler otağımızda,
Eskidendi o yumruk, geçersiz varta...
Vakit sana kurulu bundan böyle,
Deyip altın sarısı bir balıkla,
Gülüştü, ahitleşti, sözleşti çekirge.
Bornozu düşüyor cafcaflı bir kamerin.
Balığın hazdan,
Aşksızlıktan oysa titreyişi yengecin.
Hayli hayli sokuluyor koynuna mercan,
Ipışıl bir incinin.
Bastonu aşk olan eski denizci,
Direktifler veriyor yakamozlara dört koldan,
Devamı gelecek bu ihtişamlı sürecin.
O kadarcık rutubet de olacak kaçınılmaz...
Pası dökülecek ama neticede
Kilidi çözülecek yıllanmış kilidin.
İlerlemekte sevi, zembereğinde saatin,
Üzerinde ropdöşambır, ağır aksak,
Bir ozan çalmaya başlayacak birazdan
Yürümeye başladı bile saçsız bir güzelleme,
Sürur müjdesi bir ezgi,
Sazın telinde şakrak.
İkimizin de lehine bu seyran.
Bayat bir maziyi bekliyor kül kovası.
Pırtısını toplasın artıklar...
Avantajın önderi olman yıldızların...
Yumruk dönüşüyor, teskin bir okşayışa,
Canı çıksın yadırgayanın,
Bu gece divit hovarda.
Geri püskürtüyor bakışların, her türlü kederi.
Tramvay, çeşnili durak.
Tıpış tıpış bir saptanmışlık raylarda.
Uçuşuyor peçeteler,
İstasyon kenarı bu tavernada.
Fır dönüyor baston.... Tutamcak.
Eşarbını kaparken rüzgâr,
Yazarken kelebekler her anı,
Apaçık bu kucak.
Tembihli notalar,
Öğütülmüş gücenik dün...
Bu kez sazlar
Elvan elvan yarın için çalacak...
***