AŞKLA KAL
Her keyfi sana ayırmıştım ama sen bilemedin
Sevmek zordu kendime gönlüme Sardım mutluluğu sana ısmarladım olmadı
Aşk kara gül yetiştirmeye benziyordu gecelendim aydınlığı sana verdim yetmedi
Ben yapamadıklarıma öfkelendim Sen sana kızdığımı sandın
Haykırdım duymadın sustum sen durmadın
Gözlerinde yaş görmeye dayanamazdım sen bana yağmur oldun
En güzel maviye astım bakışlarını
Sen gökyüzü grisi sandın
Çektim aldım yürek sızılarını mutlu olursun sandım
Mutsuz etmek için çabaladın
Deniz oldun dalgalandın kum oldum ayaklarına dolandım silkelendin
Gökkuşağından taç yaptım saçlarına
Yıldız taktım uçlarına sen kaydın
Uzandım tutmak istedim yüreğinden
Derin bir uçurum kenarı oldun
Düşünmeden sana tutundum Bıraktın en dibine yuvarlandım
Ben sana sıla sen bana gurbet oldun
Kavuşmak istedim ayrılık serdin yoluma
Sevinçlere omuz olmam gülüşüne hediyemdi farkında bile olamadın
Ben sana daha ne diyeyim kadın ne olmamı beklersin
Faydasız bedenimden kurtulmak istiyorsan bırak sende keyfimce yok olayım olmaz olsun
Şiir oldum satır satır doğradın
Mısra oldum harf harf karaladın
Ben sana her şey oldum da bir tek Sen olmayı beceremedim n'olur alma günahımı
Sevişime sevgili oldun da bir sitemime darma dağın boğuldun
Heba ettin kutsal aşkımızı canın sağolsun
Oysa insan en çok sevdiğine döker öfkelerini kıskanır delicesine
Ne zamandan beri yabancı mesnetsiz şiirlere değiştin sen bu ulaşılmaz bizli öyküleri
Sevdayı öyle her kalemin karalayacağı yap boz tahtası mı sandın
Ölümsüz unutulmaz roman yazacaktı aşkımız sanmıştım Vera misali hatırlanan
Olmaz olsun
Ayraç oldun tümcelerimize mutlu musun
Bu sana son vedam hatıram olsun
Aşk ile kal