AKŞAMLA GELEN
Gökten mavi çicekler düşürdüm gözlerime.
Sonra güvercin gözyaşlarında boğdum yüreğimi.
Gökyüzü, küsmelerinde karalar bağladı saçına sonra da ağladı bulutlar, günahsız çocuklara.
Kasveti dağıttı rüzgâr, berrak gülümsemelerin maviliğine büründü gök.
Rüzgâra el salladı yeşil yapraklar,
ferah, ferah esti rüzgâr.
Ayçiçek tarlaları gülümsüyordu rüzgâra, sarı rengi kutsuyordu tarlalar.
Yeşillikler arasına gizlenmişti hüzün, sert kırağılara aldanmıştı meyve ağaçları.
Bu yıl meyve vermiyordu dallar.
Akşam seferine yine yorgun düşüyordu ulu güneş.
Kızıllığın ufkunda, yine batmaya meyilli ilahi ateş.
Son gülümsemeyi bıraktım ufka.
Yufka yüreğimde şekilleniyordu, akşamın yüzüne bıraktığım metaforlar.
Yorgun gözlerimde hin bir önsezi, geçmişte ekip biçtiğim afaki duygular.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz