AH BE DELİ KADIN
Kış güneşi bir gülümsemedir gözlerinde öptüğüm.
Her bakışın yetim doyuran bir muştu gibi ısıtıyor içimi.
Anne kokusu var ya hani.
Hani bütün acılarını dindiren
Bütün yaralarını sağaltan o koku var ya.
Işte öyle bir şey kokuna sarılmak.
Gözlerine kapanan o kirpiklerin sayısını desem. Şaşarsın.
Dudaklarındaki o küçücük çizgilerin nasıl güldüğünü
Yüreğine hüzün değince gözlerinde toplanan o bulutları nasıl dağıttığını saçlarının rüzgarıyla. Desem, şaşarsın.
Şaşarsın aynaya bakınca öne eğilen bakışlarını anlatsam.
Arada bir titreyen o parmaklarını gördüğün zaman nasıl bir ağlamak düşüyor birden yüzüne.
Ve birden nasıl tutuyorsun içindeki o küçük kız çocuğunu desem, şaşarsın
Ahh be deli kadın.
Yüreğimin yaralı kuşu.
Göğsümde nefesinin
Omuzumda yüzünün boşluğu seni bekliyor.
Ben seni nasıl sevdim.
Desem, şaşarsın