ZAMAN
Zaman var ya…
Evrenin tam kalbinde atıyor aslında.
Dünya dönerken, geceyle sabah el sıkışıyor usulca.
Her yeni günde bir şey daha öğreniyoruz.
Bir bakıştan…
Bir vedadan…
Hatta bazen sadece bir sessizlikten bile.
Çünkü hayat, konuşmadan da öğretir insana.
Bazen zaman elimizden çalınıyor, fark etmiyoruz.
Bazen de biz, habersizce harcıyoruz kendi ellerimizle,
Dakikaları, saatleri, yılları…
Bir hüzne, bir hüzün daha ekleniyor sonra,
Sevdiklerimize yetemediğimiz zamanlarda anlıyoruz;
Ne kadar kıymetliymiş aslında.
Ve o zaman şunu öğreniyoruz:
Ne senin zamanın boşa gitsin,
Ne de başkasınınkini eksilt, kendi telaşında.
Zaman, hepimize eşit verilmiş bir emanet çünkü.
İçinde bir şarkı taşı her daim.
Mesela, "Dünya Dönsün" gibi bir şey olsun bu.
Yavaş yavaş çalsın kalbinde,
Umutla, sevgiyle, sabırla.
Ve unutma dostum,
Zaman sadece saatlerde, takvimlerde aranmamalı.
Gerçek zaman,
Gönülden geçenlerde saklıdır.
Bir tebessümde, bir paylaşımda,
Bir içtenlikte saklıdır aslında.
Sen güzel yaşa,
Zaman da güzelleşsin seninle birlikte.
Zaman dediğin aslında, evrenin kalp atışında saklıdır.
Unutma.
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
