YÜZ AKI
Adamın birinin yüz tane koyunu varmış.
Çok kıymetliymiş onun için bu koyunlar.
Onlara gözü gibi bakıyor hiçbirine kıyamıyormuş.
Koyunlarını her zaman otlatan çoban hastalanıp gelemeyince yeni bir çoban arayışına girmiş.
Bunu duyan bir çoban, o koyunları otlatmak için koyunların sahibiyle anlaşmış.
Sabah erkenden koyunları alıp dağ başına çıkmış.
Akşam olmuş yok, gece olmuş yok; ne çoban ne de sürü varmış.
Koyunların sahibi artık merak edip telaşlanmış.
Sabaha kadar uyumayarak deli olmuş.
Nerde kaldı bu çobanla sürüler demiş.
Derken ertesi gün öğlene doğru çoban çıkagelmiş; omuzunda bir koyun derisi, elinde bir bakraç yoğurtla.
Koyunların sahibi; “Sen nerede kaldın be adam?” diye çıkışmış ve; “ Koyunlar nerede?” diye bağırmış.
Çoban; “Sakin olun efendim. Ben şimdi size anlatacağım, bakın bana nasıl hak vereceksiniz. Gelin birlikte hesap edelim.” demiş.
“Söyle bakalım nerede benim koyunlar?” demiş adam.
“Efendim,
Şimşek çaktı gök yarıldı.
Yetmiş ikisinin birden ödü patladı.
Yardan atladı bir koyun,
Arkasından on bir koyun,
Üçünü verdim kasaba,
Onunu sen katma hesaba,
Kurt yedi birisini.
Birinin getirdim derisini,
En sonuncunun da sağdım sütünü,
Sana yaptım yoğurdunu.
Bu koca bakraç yoğurt da senin hakkın, helal hoş olarak ye.” demiş çoban.
“Bu nasıl hesaptır?” diye kükremiş adam ve; “Yüz koyundan hiç mi kalmadı be adam?!” diyerek çobanın elinden bakraçla yoğurdu alıp hışımla onun başından aşağı dökmüş.
Başından aşağı doğru akan yoğurt içindeki yüzünü ve gözlerini temizleyen çoban; ”Hesabı doğru verince, işte böyle yüzünün akıyla çıkarsın.” demiş.
