Yoruldum / İsmet Bozkurt

YORULDUM

Kör talihim benim ile oynuyor 
Dar köprüde dura dura yoruldum
Bir yanardağ içerimde kaynıyor 
Yaralarım sara sara yoruldum

Deli gönlüm ta ezelden yaralı 
Kayıp ettim sarp dağlarda maral’ı
Evvel benim idi şimdi nereli
Seyyah oldum sora sora yoruldum

Aşamadım yıkılası bend’ini 
Eritirim başı karlı fend'imi
Bu ben miyim bilmez oldum kendimi
Dizlerime vura vura yoruldum

İçim sızlar o canıma kıyarken
Mil çekerek gözlerimi oyarken
Akıbetim son günleri sayarken 
Var ömrümü vere vere yoruldum

Gönlü vasıl oldum ona müptela 
Okunurken ikimize bir sela 
Şaha kalktı can evimde Kerbela 
Zincirleri kıra kıra yoruldum

Göğsümüzde taşıyoruz dar kafes
O can kuştur ister uçur ister kes
Vakit bitti çıkar gider son nefes
Her saatte kura kura yoruldum