YOLCULUK
Bir martı uğurluyordu gemiyi
Yolcuların kulaklarında martı çığlıkları
Yırtılıyordu bir çarşaf gibi deniz
Köpük köpük iz bırakıyordu ardında.
Bu yürekler habersiz bir birinden
Zaman hapsine kapılmış gibiler
Gözler, emin olmak için etrafa bakıyor
Sessiz gidişi ufka bağlayarak.
Gün batımının koynunda dem vuruyor
Kızıllığı denize kadar eğiliyor
Yolculuk bir masal alemine evriliyor
Siyah perdeye yıldızlar dökülüyor.
Bir sıcak rüya sarmış dört bir yanı
Uyku ne gamsız, çöreklenmiş gözlere
Gecenin serinliğinde, durmadan giden bir gemi
Dalgaların sarsıntısına, bırakmış kendini.
