YERİN ALTINDA BİR HANE
Toprağa sıkı sıkı sarılan bir papatya...
Bir selam çakıp papatya yaprağına,
denize atlar gibi dal toprağa...
Çal kapısını bir karınca ailesinin,
otur sonra midyeden koltuğa...
Başını çıkarıp topraktan,
uzan ellerinle taa gökyüzüne...
Islak ve çıplak olmalı,
şüphesiz inanmalısın uzay boşluğuna!..
Toprak üstünde büyük adamların büyük adımları...
O adımların sesini gök gürültüsü bastırmalı...
Küçücük olmalısın, küçücük olmalısın ki,
kum tanesinin, karıncanın, çakıl taşlarının, arının ya da bir yaprağın, gözlerine dokunasın!..
Kendi dünyanı,
dünya sözlüğünün büyüklüğünden kurtarıp,
dünyaya küçüklüğünle meydan okumalısın!..
