YALANMIŞ
Hiçbir şey eskisi gibi değil...
"Maralım, ceylanım" kelimeleri bile yalanmış.
Bunca beylik laflara gerek yoktu...
Yalancı dünya gibi yalancısın...
Evlerin ışıkları yanarken
Sendin benim ışığım...
"Sende aydınlanır ömrüm" derdin...
Gölgelerimiz birbirine sarılır,
Hayaller kurardık...
Şimdi iki uluslar arası memleket gibiyiz...
Ne çok duvarlar ördük gönülden gönüle.
Kalmadı eskiden eser...
Bir tahta masada bıraktık,
Tüm anıları, hayalleri...
Maral bakışlar bile eskisi gibi değil!
Ne ceylan bakışlar yok oldu...
Ceylan gözlerde toprakla hemhal oldu.
Ölmeden ölüm gibi,
Sokak lambaları da,
Evlerin ışıklar da söndü birer birer...
İşte öyle bir şeydi anlasaydın,
Anlatacaktım....
Şimdi her şey sonbahar yaprakları gibi savruldu...
Kış kapıda;
Açsam içeri girecek ...
Benim yüreğim,
Zaten kış ortası ayazlarda!
Editör: Ümmügülsüm Hasyıldırım
