VUSLAT SEVDAYA ECEL OLUR
Bazı sevdalar çok derindir
Hasret narıyla hep beslenir
Kanlı göz yaşıyla yıkanır
Ne öldürür ne de yaşatır.
Gönül o sevdaya düşünce
Hüzün gelir, dolar geceye
Özlem vurur ansızın kalbe
Ne ölüm gelir ne de yaşam.
Gönül aklı mahkum ederken
Sevda kalbe hükümdar olur.
Akıl firarda, gönül gamda
Ne vuslat var ne de ayrılık.
Vuslat sevdaya ecel olur
Çürür, sanki sihri bozulur.
Onun sihri gam-ı firkattır.
Ne güldürür ne de ağlatır.
Hükm-ü sevda acımasızdır
Yürekte bitimsiz hicrandır.
Vuslat aşkın düşmanıdır
Aşk yanan gönüle vurgundur.
Hâr-ı firkat değil midir ki
Mecnun'u çöllere düşüren?
Hâr-ı sevda değil midir ki
Ferhat'a dağları deldiren?
Aşkın toprağı ayrılıktır
Yağmuru kanlı gözyaşıdır
Mahsulü yare-i hicrandır
Amacı hiçlik makamıdır.
Aşık halden hale bürünür
Sadece maşuku düşünür
Kendinden geçer öylece
Aşk ile maşuka dönüşür.
Yeniden bir arayış başlar
Yürekten yükselir nidalar
Leyla Leyla diyen Mecnun'lar
"Çekil Leyla" demeye başlar...
18.06.2023
