VEDA ZAMANI
Göz açıp kapadım geçti zor yıllar,
Ötmez artık bülbül soldu tüm güller.
El ayak çekildi sardı hüzünler,
Veda zamanıdır mevsim sonbahar.
Değişti doğanın güzel kokusu,
Hüzünlü renklere döndü dokusu.
Çok uzakta kaldı yazın çoşkusu,
Veda zamanıdır mevsim sonbahar.
Gönlümü savurdu deli rüzgârlar,
Neşe vermez ruha çıplak ağaçlar.
Ömürden düşüyor tek tek yapraklar,
Veda zamanıdır mevsim sonbahar.
Dağlarda fırtına, rüzgâr, boran var,
Yâre ulaşmak zor ne yol ne iz var,
Dilde söylenmemiş binlerce söz var,
Veda zamanıdır mevsim sonbahar.
Hüzün taşıyor hep dilde şarkılar,
Terk-i dünya etti bazı can dostlar.
Bu mevsime düşer zor ayrılıklar,
Veda zamanıdır mevsim sonbahar.
Sessizlik döküyor sanki gökyüzü,
Rüzgârlar söylüyor dallarda sözü.
Sirke satıyor bak insanın yüzü,
Veda zamanıdır mevsim sonbahar.
***
Editör: Serpil Azapoğlu
