USANIR
Dünya bâki kalır deme,
Günü gelir, gün usanır.
Dert yükünü verme deme,
Omuz çöker, ten usanır.
Ateş düşse söner sanma,
Köz içinden yanar sanma,
Her gideni, döner sanma,
Yollar yorar, yol usanır.
Dalda açan gül de solar;
Yaprak düşer, bağ usanır.
Vakti gelir, toprak dolar;
Yıllar geçer, sin usanır.
Bülbül feryat eder güle.
Sırrın verir esen yele.
Düşmeye gör, gurbet ele;
Gurbet sıkar, can usanır.
Kul yolcu der ki durma,
Geçen günü hayra yorma,
Artık beni benden sorma,
Benden bile, ben usanır.
***
Editör: Bilgi Şakar
