Sormayın Beni / İsmet Bozkurt

SORMAYIN BENİ

Sormayın siz beni
Koca deryada damlayım 
Kanaması geçmeyen bir yara
Kaderi hiç gülmemiş bahtı kara
Zerreden daha küçük bir meblayım 
Gazı tükenmiş fitili sönmüş
Köşede unutulmuş isli bir çıra
Defalarca atılmış
Yazısı gelmeyen tura yım
Sormayın beni

Neşet’in dilinde Zahide’si
Mızrabında telin sesiyim
Ağlayan şiirlerin abidesi
Dilsiz kalbin duyulmayan hissiyim
Kıvrım kıvrım dolaşan Sakarya 
Ötmeyi bilmeyen yavru bir kanarya 
Bazen çılgın akan Aras
Kimi zaman kendine bulanmış 
Zalime baş kaldırmış Asi'yim
Toprağın içinde humus 
Aşkı arayıp bulan Yunus’um
Tercümesi zor olan Bâki’yim
Sormayın beni

Gelin bakın içime
Yazdığım şiirler anlatsın
Yaptığım besteler dinletsin
Eyy aşk
Nehir kıyısına düşmüş
Yaralı bir güvercin gibi 
İçimde bile gurbetsin
Sormayın beni
Sormayın beni çözemezsiniz