SOLDU SON GÜL
Ne kadar baksam da çıkmadı falda
Bir hüsranım oldu hazanda son gül
Dikeni elimde kururken dalda
Yaprağını yoldu hazanda son gül
Kalbinden kalbime uçar demiştim
Bir sevda kokusu saçar demiştim
Kim bilir sinemde açar demiştim
Koklamadan soldu hazanda son gül
Gönlünün bilmem ki neydi amacı
Yürek yaramın o sandım ilacı
İçime su gibi akarken acı
Gam kederle doldu hazanda son gül
Belki mevsim mevsim çekilen çile
Meğer değilmiş bir ihtimal bile
Ruhuma bir çiçek demeti ile
Uzanmayan koldu hazanda son gül
Oysaki etmiştim ona sadakat
Yalnızca bir ümit beklerken fakat
Bende kalmamıştı artık hiç takat
Gidilmeyen yoldu hazanda son gül
***
Editör: Gülçin Granit
