ŞİİRCE / YAZ KATİP
Düşler ülkesinin yalnız kahramanıydı.
Aldığı tüm payeler, tutulamayan bulut.
İsminin önüne konulan afili sıfatlar
Kral sofrasının devrik palyoçosu gibi mağrur.
Olsun, böyle mutluydu.
Basit bir yosunun kayaya tutunma çabası
Anlamsız ve boş geliyordu ona.
Derdi neydi ki!
Salmalıydı kendini sorgusuz deryaya.
Boğulur muydu acep,
Yüzer miydi kaygısızca?
Sonra,
Buruk bir hikaye takıldı oltanın ucuna.
Yosun suskun
Yosun aşık
Yosun yürekten tutkun kayaya…
Bırakmak istemiyor kendini tuzlu suya.
Yaz, katip!
Dalgaların tarihe kafa tutan savaşında
arada kalan yosun
Canına kıydı insanlığın gözyaşlarında.
