ŞİİRCE / İNAT ETTİM
Giderken peşimden gelmesin diye
Kanatlarımı kırmıştın..
İnat ettim.
Kuş dili öğrendim ben.
Her sabah pencerene konan güvercinler var ya
Bensiz hikayelerini anlatıyorlar.
Eksiksiz dinliyorum..
Aslında seninle de konuşuyorlar.
Sen şimdi kuş dili de bilmezsin.
O her zaman oturduğumuz ağacın altına gittim geçenlerde.
Acımamışlar, kökünden kesmişler..
Yol geçecekmiş.
Kol kola yolsuz kaldığımız günlerden
Yol geçen hanına dönecekmiş oraları.
İkimizle tamamken,
Kaç şiir daha sığdıracağız ağaçsız gölgeye.
İnat ettim.
Göğsümde tohumladığım fidanı dikeceğim
Ayak izlerinin unutulmadığı toprağa.
Avuçlarımla taşıyacağım can suyunu.
Gece uykusuz nöbetlerim
Gündüz hasretim sarmalayacak…
Gülümseyen resimler çizeceğim yansımana.
Sen benim kanatlarımı kırmıştın ya.
Olsun.
Kuş dili öğrendim ben..
Eğer o fidan kök salıp tutarsa
Emin ol
Kanatsız da uçmayı öğrenebilirim ben.
