SESİMİ DUYAN VAR MI
Sen sıcakta olan
Soğuğu bilir misin
İki soğuğu yaşadım
Biri ölümün soğuğu
Diğeri havanın soğuğu
Bilir misin ölümün soğunu
O daracık yerde
Daha ölmeden mezarı yaşadım
Hep bağırdım
Beni duyan varmı diye
O anda geçmişi yaşadım
Kendi kendimle konuştum
Ölüme teslim olmadım
Açlığı susuzluğu
Gecenin ta kendisi yaşadım
Hep geceydi
Sessizliğin ve yalnızlığın
Çaresizliği yaşadım
Sen hiç bağırdın mı
Beni duyan var mı diye
Sesimi duydular
Acımı dindirdiler
Soğumu sıcağa çevirdiler
Yurdumun on ili sallandı
Sallandı da ciğerimizi dağladı
İçimizden kaç canı aldı
Gözyaşları sel oldu aktı
Metin der için için ağlarım
Sadece onlara dua için ellerimi açarım
Hep onlarla aklım
Şanlı bayrağımız indi yarıya üzüntüden
Ülkem ağlıyor yürekten
Ancak dua geliyor elimden
İki duvar arasında
Üşüdüm ölümün soğuyla
Isındım yaşamın sıcağıyla
Kaldım ölümle baş başa
Seslendim sesimi duyan var mı
Yıkamadım etrafındaki duvarları
Ben duyuyordum onları
Nasıl duyuracaktım ağladığımı
***
Editör: Seher Uslu
