ÂNIN BÜYÜSÜ KAÇMADAN
Geçmiş ve geleceğe takılıp kalınca yitip gidiyor ânın tüm sihri.
Oysa bir nefeslik zamanlarda saklı tüm hikâyelerimiz.
Bir atımlık kalp mesafesinde sevdiğimiz.
Küçücük gülümsemelerin ucunda sevgimiz.
Dün, bugün, yarın anda toplanmış, fotoğraf karesi olmuş böyle.
Bir İstanbul gezisinde Ayasofya’nın yanı başında,
Sultanahmet’e karşı.
Bir kadın oturmuş İstanbul’u dinliyor.
İstanbul, masallar yazıyor.
O İstanbul’u yazıyor.
Sonra rüzgâr esiyor.
Hepsini cümle yapıp savuruyor başka diyarlara.
Güzel canlara.
Geçmiş zaman fotoğraflarından bir kadının düşlerini yazıyor şimdiki zamandaki hâli.
Kalemi yetişemiyor vaktin hızına.
Dünyanın devranına…
“Ânın sihrini kaçırmamak lazım.” Diye not düşüyor defterine.
Büyüsü bozulmadan doyasıya sarılmak sevdiklerine.
Sımsıkı, kalpten,
Aşkla sarılmak…
