KUM SAATİ
Akıp gider zaman avuçlarımızdan;
Yaşadıklarımızla;
Yaşayamadıklarımızla;
Yenilgilerimizle;
Kırılmışlıklarımızla;
Tecrübelerimizle;
Bir bakmışsın ömür bitmiş.
Hatıralar bir film şeridi gibi;
Gözlerinin önünden bir bir geçmiş.
Oysa ne kadar çok hüzün biriktirmişiz;
Yüreğimizin limanında;
Hep demirli kalmış orada;
Hüznün gemileri.
Kah ağlayıp gülmüşüz;
Ömrümüzün tozlu raflarında.
Ne hatıralar biriktirmişiz.
O kum saati dolarken en güzel yıllarımızdı;
Yaşadık yaşayacağımız kadar;
Aşkın demini.
Ömrümüz hep bir yolculuktu;
Göçmen kuşlar gibi.
Bazen sıcak iklimlere;
Bazende kalırdık yüreğimizin;
Götürdüğü yerde.
Velhasıl kelam her güzel şey;
Bir gün bitiyor cancağızım!
O kum saatinden akan her kumda,
Ömrümüzden bir parça gidiyor.
