Kızıl Gonca / İsmet Bozkurt

KIZIL GONCA

Biz hangi acıları şerbet edip içmedik ki?
Hangi hasreti yangından çıkarmadık ki?
Biz İbrahim’in mancınığından ateşe atılmadık mı,
Nuh'un gemisinde tufanlar yaşamadık mı?
Hangi hücrelerde bedenimiz delinmedi?
Benliğimizi sildi tutulduğumuz fırtına sevdiğim!

Biz umudu ak güvercin bildik,
Vuslatı gece mavisi.
Gökyüzü yarı aydınlık gösterdi çehresini,
Dudağımızda yarım tebessüm, 
Ne ağlayabildik ne de güldük!

Şafak batıdan attı kızıl goncaya.
Gökkuşağındaki renkleri tuttuk
Yağmur güneşi ıslatırken.
En güzel renkler kaydı elimizden
Paylaşırken
Bir sana, bir bana.
Yusuf’un kuyusuna düştü
Yedi renk umutlar
Ve zamansız öldük.
Yine de sen bendin, 
Ben sendim sevdiğim!
Biz zaman törpüsünde
Yonga yonga döküldük.

Editör: Hamiyet Su Kopartan