KIYMAYIN ÇOCUKLARA ZALİMLER
Hayalleri ellerinden alınan, Büyümeden
Ölen çocuklar.
Ahh der susarım!..
İçimde ölen kelebekleri uğurlarken,
Dünya bu kadar umursamazken,
Hayat bu kadar zalimken.
Büyüsün kelebekler, kanat çırpsın
Aydınlık yarınlara.
Karartmayın dünyalarını!
Hiç kardelenlere kıyılır mı?
Bir çocuğun oyuncakları ellerinden alınır mı?
Aynadaki hayaline bakan mahzun bir çocuğun,
Solan gülüşlerinde kaldı arzuları.
Çocuklar büyümüyor efendiler!
Bir celladın ellerinde.
Savaşları icat edenler,
Boğulun bir çocuğun son nefesinde,
Haykırışlarında,
Sessiz susuşlarında,
Kalın, veballeri altında!
Susturun artık silahlarınızı,
Durdurun anlamsız savaşlarınızı,
Kıymayın çocuklara!
Onlar sizi şikayet edecekler;
Giderken cennette Yaradan’a...
Kıymayın çocuklara efendiler,
Eyy Allah’tan korkmazlar,
Vicdanı merhameti olmayanlar!
Bu dünya size de kalmayacak.
Şunu bilin ki
Öldürdüğünüz her çocuk, ilahi mahkemede
Sizden hesap soracak.
Dokunmayın çocukların hayallerine!
Kırmayın mavi kelebeklerin kanatlarını!
Söndürmeyin gözlerindeki ışıltıyı!
And olsun ki
Zalimlerin saltanatı da bir gün çöker...
Editör: Suna Türkmen Güngör
