KIRGINIM
İsyandır kırgınlığım kalbim demirden
Perdeler kapanır alınyazıma derinden
Silmek mi istiyorsun ruhumu bu şehirden
Umarsız geçip gittiğin yollara kırgınım
Çölleri acıtır bülbülün alev alev sedası
Sır gibi sakladığım ne karanfil cefası
Ne de bahtıma düşen kırmızı sevdası
Sensiz sararıp solan güllere kırgınım
Hangi rüyanın vurgunudur içimde lâl
Bir divanedir mazmun dilimde vebal
Hükmünü kaybediyor nazenin cemâl
Sinemde titreyen geceye kırgınım
Bilmediğin masallarda yüzün göründü
Gökkuşağı yağmuru görünce çözüldü
Kahrımla bir divane zamansız övündü
Dinleyip durduğun şiirlere de kırgınım
Bilmediğim ülkeden gelip seyre durdular
Kimsesiz yıldızları kalbinden vurdular
Sükûtun ziyan avare tüm uykular
Her gece gelip girdiği düşlere kırgınım
Kuyuların içinde hep fırtınayı dinledin
Sessizliğin itirafını nereden ezberledin
Ateşe gülümseyen türküleri derledin
Uzak uzak durduğun ezgilere kırgınım
Editör: Suna Türkmen Güngör
