KALDIRIM ÇİÇEĞİ
Bu aralar açarsın hep.
Kaldırım çiçeği..
Hangi tenhalarda gün yüzüne vuruldum !
Yine ezilmeden , çiğnenmekten beterim.
Ne çıkarsa adımlarım da durmadan yalnız seninle , kalırdım.
Bilki ne yol görür ne de yayadır yerim.
Saymadan onu sevip de , papatyalar da sanırdım.
Hep bahar gibi bekleme sen de ben sana giderim.
Erguvan gölgelerinde yalnız sessiz hüznüne varırdım.
Üfür , üfür taş arası değil mi yerin ?
Güneşte bükülen boynunu neden eğik kıskanırdım !
Uzak tarlalar da ve sarı çiğdemlerin.
Renginde ki gülede mi bilmeyerek aldanırdım !
Yağmur vursa tek , tek yapraklarına ne derim !
Bu baharı soludukça sana bakmadan da , utanırdım.
Her mevsim ah , toprakta mı böyle sana serin !
Kaldırım çiçeği.
Seni bilip yine hiç koklamadan mı ben de tanırdım..!
