KAHROLDUK
Keder ile doldu,
Geçmiyor günler
Yıkık duvarlar
Arasında kaldı gönlüm
Ne yana baksam acı
Ne yana baksam hüzün.
Artık acıya tarifsiz şiirler
Kafiyesiz kaldı cümleler
Dertlerim bile utandı
Oturduğum yer
Rahat değil
Gökyüzü mavi değil
Güneş ısıtmıyor artık
Ayaz vurdu buz
Tuttu yürekler
Anadan üryan
Biçare meczuba
Döndü insanlar.
Yağmur gibi yağdı
Üzerimize acılar
Yıkık şehrin altında
Kaldı tüm anılar.
