Kafayı

KAFAYI

İnsani geçtiyse, devri âlemin
Sorucu meleğe takma kafayı
Kitaba uyarsa şeklin şemalın
Dünyevi dileğe takam kafayı

Bi uzun koşudu içinde istem
Mezara ulaşan, ayrılır pisten
Ecele eğildi, Zaloğlu Rüstem
Bükülen bileğe takma kafayı

Ne falına inan, ne rüyayı böl
Islanır kirpiğin, yapışır tel tel
Bir kez, garbi eser iki kara yel
Bu çarkı feleğe takma kafayı

Kurnazın elinde köşe başları
Kati kural sayar, olmaz işleri
Ne pirinç ayırdı, ne de taşları
Ters işler eleğe takam kafayı

Şerifoğlu, değil evham sırası
Biyar işin ne pisi hoş ne hası
Bir nefeslik evle mezar arası
Hayırsız sılaya, takma kafayı