KADIN
Bilinmeyen bir yerde,
Issız bir odada,
Mor halkalar düşürdüler göz altlarına.
Işığını söndürdü kıyıcılar,
Sustu kadın!
Dilinde kelepçe yarası,
Gövdesinde kan kokusu vardı.
Çığlık oldu zamana, yalvardı,
Duyuramadı sesini!
Kıydılar canına gün ortasında.
Dalından koparılan bir gül gibiydi.
Kadını, güçleriyle susturdular;
Kimsesiz bir ölü şimdi, sevindiniz mi?
Değişti toprağın kokusu, ağladı bulutlar,
Yağmur olup üzerine yağdılar...
Editör: Nevin Bahtışen
