İNKIBAZ
Ruhum esaretiyle kıvranır depremlerin
Yüreğimi volkanlar istila etmiş bugün.
Savurmakta narını beynime cehennemin
Fırtınalar katlime zira ant içmiş bugün
Siyah gözlerindeki cellâtvârî bakışla,
Bulutlar mahzeninden beni dikizlemekte.
Zebânî narasını andıran bir çıkışla,
Ateş mızraklarıyla hep beni izlemekte.
Sıkıştırdı yer ve gök, kapana döndü âlem
Katranlaşan ufuklar ümitleri kararttı.
İnkıbaz deryasına saplanıp kaldı çarem,
Çırpındıkça çıkmaya daha derine battı.
Şaha kalkmış denizler dağlara meydan okur,
Feryat sedalarıyla yutarak nehirleri.
Tûfân zincirini de ‘Yüce Tezgâhtar’ dokur
İstese âb-ı hayât eder tüm zehirleri
