HUZURA KAÇIŞ
Bir kaçıştı benimkisi belki de;
Şehrin kalabalığından;
Betonların ürkütücü hallerinden;
Sakinliğe kaçış...
Bana göre değil kalabalık ortamlar;
Ben şöyle bahçesi olan pencereleri mavi;
Camlarında sardunyalar, kapısında
Begonvillerin boy verdiği bir ev istiyorum.
Bahçesinde küçük bir havuz;
Limon ağaçları, kiraz, erik, elma olsun.
Bir kaç tanede zeytin ağacı olsun;
Soframda yer alsın zeytin yağı ve zeytinim.
Tam camın önünde bir masa bir kaç sandalye;
Üzerinde taze demlenmiş çayım olsun...
Arada dostlarım gelsin muhabbet-i demiyle;
Eşlik etsinler orta şekerli bol köpüklü kahveme.
Bundan sonra gereksiz kalabalıklar değil;
Huzur olsun verenleriyle birlikte.
Sezen'im zaten benimle gittiğim her yerde;
Dinlerim şöminemin başında keyifle...
Öyle lüks şömine değil köy usülü;
Küçücük bir bahçem olsun;
Dalından domatesim...
Soframda bolca huzurum.
İnsan yaş aldıkça sadeleşiyor;
Seviyor tenhalığı...
