HAZIRA HANIK PİŞMİŞE KONUK
Yanılıp da olma, sakın ha konuk,
Oturmuş köşeye, suratı donuk,
Sararmış dişleri, ne üstü yunuk,
Hep hazıra hanık, pişmişe konuk.
Kibir içindesin, kendini kokla,
Saygın olsun eve, gidip de yokla,
Hiç emek vermeden yenir mi lokma?
Hep hazıra hanık, pişmişe konuk.
Çiğnenmeden yenmez, dök alın teri,
Kolay gelir sana, dön de bak geri,
Asalaklığın bitmez çoktan beri,
Hep hazıra hanık, pişmişe konuk.
İmrenme ellere, çalış kendine,
Tilkice kurnazsın, erme fendine,
Takılmışsın tembellik kemendine,
Hep hazıra hanık, pişmişe konuk.
Hele bir çivi çak, taş koy üstüne,
Yatma bir iğne tut, ersin kastına,
Çalıştım deyip de öğün dostuna,
Hep hazıra hanık, pişmişe konuk.
Soymak için düşme, kimse peşine,
Üret de değer kat, sen de düşüne,
Kıymet bil sahip ol, sen de işine,
Hep hazıra hanık, pişmişe konuk.
Özbekoğlu nefse kanma ha doymaz,
Kinini tutar da hiç sende koymaz,
Ateşe düşürür bak, seni duymaz,
Hep hazıra hanık, pişmişe konuk.
***
Hanık: Hazıra konan
