GÜN
İşçinin ekmeği, kasabın eti,
Fakirin umudu, hayalidir gün.
Koyunun otlağı, kuzunun sütü;
Çark gibi dişliye dayalıdır gün.
Kimine sevdirir yabanı, yadı,
Kimi sevdaların koyulmaz adı;
Kimine organik, doyumsuz tadı,
Kimisine soslu, soyalıdır gün.
Bakarsın bir yanda çiçek açıyor,
Çevreye mis gibi koku saçıyor.
Bazen kâbus gibi kara geçiyor,
Bazen de rengârenk boyalıdır gün.
Kimisine bitmez dava gibidir,
Kimisine Adem, Havva gibidir,
Kimisine dümdüz ova gibidir,
Kimisine taşlı, kayalıdır gün.
***
Editör: Nevin Bahtışen
