GÜN BATIMINDA
Yorgun mu yorgun bir gün, gün batımında
Ümitlerin hisli koynunda alaşağı olmuşçasına
Alacakaranlık kuşağında lambaların ışığında
Akşamın can alıcı kızılında renkler sarıya mora çalarcasına
Çayla demlenirken gönlüm yorgun mu yorgun
Yaşananlar gelince aklıma sanki yemiş vurgun
Bir merhaba kadar uzağımda aslında o güzel ruhun
Bir sonbahar şarkısı gibi hüzünlü ve durgun
İçte böyle duygular, anlıkta olsa depreşir anılar
Akşama hüzün yüklese de yine de güzellik katar
Yaşanmıştır sevgiyle, aşkla bitimsiz hatıralar
Gün batımında akşama tazecik ruh katar
