GÜLÜMSEYEN GÖZLERİNDEN
Çocuksu gözlerinle gülümsedin
Öyle güzeldi ki gözlerin
Bir şeyler aktı yüreğime gözlerinden
Yeryüzünde ben neyim
Güle gül eyleyim
Neyim ki sevgim olsun
Dal ucunda aykırı bir yaprağım
Dağlarda açan çakır dikeniyim
Haberin olsun
Güneşin renklerindeydi sevgi
Bana çok uzak
Utandım, yüreğime bıraktığın gülden
Ben çiçeği, ağacı, kuşu, gökyüzünü bilirim
Onları sevmeyi öğrendim
Bu başka bir şey:sevginin sesi
Ürpertisi bile utandırır yüzümü
Ben yalnızlıkları severim
Dağ başlarında gezmeyi
Bir ağaçtan ötekine koşmayı
Çiçeğe dönen kelebeği bilirim
Ne çaresizlikler ninniledim yüreğime
Sevda bana göre değil
Umudun gülleri açmaz bahçemde
Sadece uzaktan gözlerini sevdim
Ne nazlı seherler sakladım yüreğime
Gülümseyen gözlerinden...
