GECELER
Vurunca yalnızlığın dibine,
Özlemin dili alev olur yüreğinde.
Herkesin, her şeyin sustuğu saatlerde,
Bir mayın tarlasıdır hayaller, düşler...
Ne anılardan medet olur,
Ne ümitlerden bir ışık…
Birbirine karışır geçmiş, gelecek…
Geceler karanlık,
Geceler ıssız.
Dipsiz kuyudan farksız...
Geceler,
Sessiz feryatlarla sürecek…
Kim bilir ne zaman,
Doğan güneşten
Nasibine bir çiği ışık düşecek…
Editör::Ümmügülsüm Hasyıldırım
