ESKİCİ
Bazen çabuk büyümen gerekir.
Daha renklerin tadına varamadan,
saçlarına düşen beyazlarda dinlemeye çalışırsın. Ayak diplerinde akan suyu gözlerinde tatlandırır, çıkmaz sokak bitişlerini cildine düşen kırışıklıklarda yeniden
şekillendirirsin.
Hani her bitişin yeni bir başlangıcı olur derler ya... Başlama arzusu eteklerini sarmaya başladığında, 'Oh! Beler' soru işaretiyle karışır, 'Of! Be' oluverir, 'Ah! be' oluverir.
İnsansın ya...
Kıyamazsın kendine bir de kendinden öteye.
Şakalı saklambaç oyunları yerini, vefasız hasretlere bırakmaya başlar. Saklayamadığın, kıyamadığın, yazamadığın mektuplar gelir,
uçurtma gibi kelebek gibi.
İsim koyamazsın.
Derinlere çıkan merdivenler büyür gözlerinde. Bitmeyen maceralar
sadece bir tadımlık kalmıştır. damağında.
Unutmamak için kapanırsın, kapatırsın kendini.
Üzeri çentik dolu, hikayesi ile devleşen o devrik kapı, dikilir önüne.
Avucunun içine sıkışmış binlerce anahtar ses vermez yaşlı kilite, soramazsın.
Hani, o hep biriktirdiklerin, ya da biriktirdiğini sandığın yürekler uzaktan el sallar, sarraf vitrinine. Elin kırık. Sokaktan kuru ses..
Eskiciiiiii!..
