Elmira / İsmet Bozkurt

ELMİRA

Özlüyorum, uzakta, dünya bana dar gelir.
Umutlarım, heybemde yarım kaldı Elmira!
Gelemezsem yanına dile ahuzar gelir.
Hasretin yedi derya derde saldı Elmira!

Dudağının kıyısı olursa bana liman,
Bakışına dünyayı hibe ederim, inan.
Dağılır gider, belki içi puslu asuman.
Sensiz geçen günlerim zindan oldu Elmira!

Doğan aşk şafağında yanağında gül açar,
Gönüller meşk ederken dilimiz şerbet içer,
Başın eğip gülerken gözlerin yıldız saçar,
Bize çalan şarkılar hüzne saldı Elmira!

Eğer yoksan yanımda bu dünya neye yarar?
Bırakma sakın yâda, yüreğim seni arar.
Sorar durur çöllerde, aklım geziyor firar.
Sen Leyla ol, ben Mecnun, zaman doldu Elmira!

Sana kavuşmak için şu dağları yıkarım.
Alamazsam and olsun, dünyaları yakarım!
Kurşun sürer namluya, her engele sıkarım.
Mühletin bitti artık, siren çaldı Elmira!

İçimize har düşer, bizi de özlem sarar.
Hayallerimiz bir gün ateş çemberin kırar.
Dilsiz Kalem sanma ki sensizken yuva kurar.
Sabır bizi sınadı, vuslat kıldı Elmira!

Editör: Hamiyet Su Kopartan