DENİZ SÜNGERİ
Bitti oyun,
Kayıt yorgunu projeksiyon,
Sinematograf şımarık,
Parmaklarım bombardımanındadır gece repliklerinin,
Şeritleri kopuyor, beyincil bir filmin.
Herkese cömert deniz,
Sunum tepsisinde bolca ferahlık,
Bir bana kastı var derinliklerin.
Yakamoz fakiri bir duyuş;
Hep beni buluyor, bir bilseniz!
Tüm filtreler işlevsiz.
Akışına bırak dese de miço,
Kaptan engel buna.
Nefesinde karayel taşıyan,
Bulutperest bir albatros,
Konmuş bir kere pruvaya.
Alabora olmam lazım ivedi.
Sola devrik yarıyor suyu,
Battı batasıya kadırga,
Filika çürümüş tahtadan,
Kendine yok medeti.
Böylesi irinli çağda bir tek
Saatleri yönetemez algoritmalar.
Yani bendeki sen bile
Vakte sıfat takamaz,
Nicelleyemez kalemimin ucunu.
Bunun korkusundan mıdır nedir?
Parmaklarım dalgaların arasına döküyor koyu kelimeleri,
Kum boğuyor her gece,
Yengeçleri ve beni...
Kaderimde varmış ruhumun kancalarla takas.
Yalnız bırak beni kumsalımda,
Kime ne ve de sana ne,
Kuma bulanmış adımlarımdan.
Cevapsız bırakarak cevap vermek de sencil bir seçenek,
Öyleyse kimseleri hiçkimse yapmakta özgür olan aklınla
Bitir oyunu dilediğin gibi.
Al da git, içime saldığın ödünç ferini;
Uydur bir kusur ve vur yüzüme,
Hangi yad fikir tutuşturduysa eline,
Sığ sularda deniz süngerini...
Bitti oyun,
Parmaklarım bombardımanındadır, gece sözcüklerinin.
Devrildi konsol,
Sağduyu kazandı.
Yenildi bağrımdaki
Yenilenmeyen devasa sol.
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
