DAMLA DAMLA
Yağmurlu bir Haziran günü kadınım...
Yağıyor yağmur sensizliğime.
Terkedilmiş, hırpalanmış...
Minicik bir serçenin son çırpınışı gibi.
Kederlenmiş yüreğime...
İkinci baharı yaşayacağım yerde,
Mevsimlerden en hüzünlüsünü,
En heybetlisini yaşıyorum…
Yokluğunun mevsimindeyim...
Yorgunluğun, yalnızlığın,
Son demindeyim.
Sensizim kadınım!...
Uzun zaman oldu keyfi bırakalı,
Anılar treninden,
Seyr_i diyar ediyorum dünyayı,
Soluklandığım her durakta,
Seni yeniden yaşıyorum...
Yağmurlu bir Haziran günü kadınım...
Ansızın sen yağdı yine yüreğime.
Sessizce.
Öylesine.
Özlemle...
Bardaktan boşanırcasına.
Yüreğimden taşarcasına.
Sanki sol yanımda hâlâ,
Sen varmışcasına...
Editör: Dilek Tuna Memişoğlu
