CİLVELİ YÂR
Ansızın anımsadım seni cilveli yâr
Hasretim büyüdü dağlar kadar
Gülcemalin yansıdı aynalara
Dışarıda günlük güneşlik hava
Uzak dağlarda kar
Bir serçe olsaydım
Pencerenin kıyısına konsaydım
Sevda şarkıları söyleyip
Sonra bir rüzgâra savrulup
Düşseydim avuçlarına nefessiz
Nasıl yaşar insan bu sevimsiz dünyada
Sen olmayınca
Habersiz çekip gittin kıyamet koptu
Ayrılığa aktı güneşli yolumuz
Uçup gitti ellerimden
İnsanı saadete götüren ne varsa
Aynı ocak başında ısıtmıştık ellerimizi
Güzel günlerimiz oldu
Bölüştük ekmeğimizi
Gülerdi gözlerinin içi
Başımda kavak yelleri
Ne de çok severdim hareli gözlerini
Ümidim olsa
Çekip giderdim bu şehirden başka
diyarlara
Bu şehir seni hatırlatır cilveli yâr
Her sokağında senli hatıralar
Yüreğim kaç kez daha kurşunlanacak
Yağan yağmur serinliği
Akan su uçan kuş
Avutmaz yaralı yüreğimi
***
Editör: Seher Uslu
