BİR DENİZ KIYISINDA
Akşamüzeri idi deniz kenarında
Bir kaya üstünde oturmuş
Gökyüzünü seyrediyordum
Güneş ufukta veda ederken bana
Yine yangın çıkarmıştı gökyüzünde
O kızıl merasimle giderken
Ay solgun yüzüyle nöbeti devralıyordu
Ben onlara dalmışken
Sert bir dalga ulaşınca oturduğum kayaya
Yüzüme ulaşan köpükler
Gözlerimi denizle buluşturdu
Hafif bir rüzgâr çıkmıştı
Beni kim ıslattı diye sordum kendime
Deniz mi rüzgâr mı diye düşünürken
Suçu rüzgâra yakıştırdım
Sonra deli bir soru geçti aklımdan
Deniz mi olmak ister gönül rüzgâr mı
Lacivertten siyaha dönen denize baktım baktım
Sonra derin nefes çekip içime rüzgâr dedim.
Sonra kapadım gözlerimi rüzgâr oldum
Katıldım aralarına kabul ettiler
Bazen alçaktan bazen çok yüksekten
Geziyordum dağları ormanları yaylaları
Görmediğim her yeri
Köyler şehirler denizler okyanuslar gezdim
Sıcak altında çalışanlara serinlikler götürdüm
Yelkenlerini şişirdim teknelerin
Çiçeklerin kokularını taşıdım
Çocukların rengârenk uçurtmalarını
Göklerle buluşturdum
Bazen güneyden kuzeye
Bazen kuzeyden güneye estim
Şimdi rüzgâr gibi geçtim buradan
Koştum ardından yetişemedim
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
