BİLMİYORSUN
Yudum yudum içerken erken inmiş bir akşamın hüznünü
Bir damla gözyaşı asar kendini kirpiklerine.
Kimi ölmüşüne ağlar
Kimi kendini öldürdüğüne.
Ve hiç haksızı olmaz bu dünyanın
Kime baksan en yürekli
En sevdalı kime sorsan.
Peki
Bu gözyaşının tuzu kimden
Hangi yüreksizin marifeti bu acı
Bu firari uykular kimin gölgesinde saklı
Ah benim sol yanımın ketum sancısı
İyileştiremediğim yaralı kuşum
Benim gökyüzüm yetmedi sana
Ben bir tek ona ağlarım.
Kan çanağı gözlerimde bir gülümsemeyi beslemek kolay mı sanıyorsun
Kolay mı sanıyorsun gecelerine hasret yağmurları düşmüş bu serseri ruhu doğacak güneşin ışığına saklamak
Küçük bir çocuğu avutur gibi yetim saçlarına bir
dokunuşun umudunu bırakmak
Kolay mı sanıyorsun.
Ne kokular biriktirdim yüzüne değen rüzgarlarda
Ne çok gömdüm kendimi kapanmış gözlerinin içindeki titreyen ışıklarda
Ne çok bekledim seni
Ne çok bekleyeceğim.
Bilmiyorsun
Yudum yudum içerken erken inmiş bir akşamın hüznünü
Bir damla gözyaşında asılı kaldın kirpiklerimde
Düşmüyorsun...
