BENDE KAYBOLDUM
Dolaştım âlemi seyran eyledim,
Seni bende buldum bende kayboldum!
Çok aştım kalemi devran eyledim,
Beni tende buldum sende kayboldum!
Seni bende buldum bende kayboldum!
Bir zaman kârlığı tokta aradım,
Bir zaman darlığı çokta aradım!
Bir zaman varlığı yokta aradım,
Beni tende buldum sende kayboldum!
Seni bende buldum bende kayboldum!
Çiçeğin alında açtım gözümü,
Gerçeğin falında saçtım sözümü!
Göceğ’in dalında aştım özümü,
Beni tende buldum sende kayboldum!
Seni bende buldum bende kayboldum!
Kalpte yeşereni dile dökünce,
Gönül makberini güle dökünce!
Gülün amberini gönle dökünce,
Beni tende buldum sende kayboldum!
Seni bende buldum bende kayboldum!
Pir-î Fâni der ki: Narım arttıkça,
Yanan yüreğimde harım arttıkça!
Hak’tan dileğimde kârım arttıkça,
Beni tende buldum sende kayboldum!
Seni bende buldum bende kayboldum!
