BEN SENİ BİLİYORUM
Ben dağların başında yolumu şaşırmışım,
Dağların doruğundan kervanlar aşırmışım.
Yağmursuz gecelerde çok sular taşırmışım,
"Sen kimsin" deme bana ben seni biliyorum.
En güzel günlerimde deryalarda gezerim,
Kurtlar dağlarda ulur bense hile sezerim.
Rüzgâr çöllerde eser ben denizde yüzerim,
"Sen kimsin" deme bana ben seni biliyorum.
Kanadı kırık kuşlar gözünden akar yaşlar,
Derdin biri bitmeden öteki dertler başlar.
Bir ay gibi parlıyor gözdeki kalem kaşlar,
"Sen kimsin" deme bana ben seni biliyorum.
Sana kızar mıydım hiç maziden ibret alsam?
O dağların başında bir gece senle kalsam.
Özler miydin sen beni bir tatlı haber salsam?
"Sen kimsin" deme bana ben seni biliyorum.
Kelebeğin gönlünde hep çiçekler açıyor,
Balıklar denizlerde çok ağlardan kaçıyor.
Güneş doğduğu zaman bize ışık saçıyor,
"Sen kimsin" deme bana ben seni tanıyorum.
Karıncanın gözleri siyah beyazı görmez,
Akıl yoksa insanda gelecek güne ermez.
Doğanay'ım selamı öyle herkese vermez,
"Sen kimsin" deme bana ben seni biliyorum.
***
Editör: Serpil Azapoğlu
