BEN KAYBETTİM GÜNEŞİMİ
Bu gece bir başka çöktü üzerime yokluğun.
Kendimden kaçmak geldi içimden.
Sanki herkes gitmiş,
Bir ben kalmışım bu cehennemde.
Uyumakla geçmeyecek, yaralarım
Henüz çok taze.
Tavanda parlayan bir çift yakamoz,
Gecemin misafiri.
Biraz kapatsam gözlerimi, diyorum.
Rüyama gelir mi ki?
Yüreğim; yağmurdan kaçıp,
Aşkının saçak altına sığınan bir münzevi.
Gittiğinden beri;
Yüzümde tebessüm,
Bedenimde ruhum,
Damarlarımda kanım firari.
Üzerime örtümdüm yediveren hüzünleri.
Korkuyorum sensizliğin enkazında kalmaktan.
Bilmiyorum,
Daha ne kadar acıya, kaç ayrılığa,
Kaç yalancı bahara dayanır göğüs kafesim?
Pusulasını kaybetmiş,
Rotasız bir yolcuyum şimdi.
Mevsimlerin adı yok,
Zaman kaybetmiş akrebini.
Sabah olmuş, gün doğmuş, gün batmış
Ne farkeder ki?
Ben kaybettim güneşimi.
Editör: Suna Türkmen Güngör
