BEN
Herkes benzer bakınca surette,
Birbirinden az çok farklıdır bilirim.
Ben doğanın bir parçasıyım,
İşte, bastığınız şu toprak gibiyim.
Başınızı vurduğunuz taşa benzerim.
Soğuyunca katılaşıp buz kesen,
Kızınca, hem şifa, hem yakıp kavuran.
Gülerim içimden gelirse bazen,
Ağlarım dert derde eklenir kimi zaman,
Övgüye gelemem, iltifat tarzım değil,
Gözlerimi, ellerimi bir yere saklayamam,
Laleye döner yüzüm utanırım…
Örtmem üstünü, dilimdedir gerçeklerim,
Kimsenin önünde eğilip bükülemem.
Dedim ya ben toprak gibiyim,
Ezilsem de çiğnensem de üretirim,
Sevenin bahçesini sümbül, gül ederim,
Sevmeyenin bağında kurak çöl olurum.
Seversem engin severim,
Mutluluk taşır limanlara gemilerim,
Sevgimde olmaz ne bir kıyım, ne bir sınırım…
Sevilmezsem, solar giderim,
Suya hasret, çiçek gibi boynu bükük,
Kayalıklarda yağmur özlerim kırık, dökük..
Gece gündüz bulutlara dil dökerim.
Ezgi olurum, şiir olurum rüzgarlara,
Susarım, sessizliğim benzer dağlara,
Coşarsam, eştir bülbülün feryatlarına…
