BAKTIN Kİ
Baktın ki
Eski hikâyeler isli,
Baktın ki
Eski hikâyeler tozlu topraklı
Ve üstünü başını kir pas içinde bırakmış,
Gönül heybende tuttukça, gün geçtikçe, seni biraz daha üzmüş hırpalamış,
Söküp çekmeli ve paramparça yırtarak çıkarmalı insan hayatından.
Ve
Baktın ki
Hayat senden hızlı koşuyor,
İnsan yetişemese de hayata,
Hiç olmazsa
Yeni hikâyeler yazacak birini katmalı hayatına.
Hani şöyle ekmeğin buğusunu ikiye bölerek.
Hani şöyle
İçtiğin bir bardak tavşan kanı çayda,
Onunla yeniden hayata demlenerek.
Ve artık
Bu göçebelik sevdadan bıktım;
Bu gönül yolculuğunda,
Vefaya sımsıkı sarılarak,
Benim yerim, yurdum, vatanım burası diyerek.
Yeni hikâyelere yol almalı insan.
Adamlıktan insanlıktan başka,
Her birimizin ne zenginliği var ki acaba,
Bir güzel hikâyenin içinde ömrü billah hayırla
hatırlanmaktan başka?
Yeni hikâyeme ortak etmek vardı şimdi seni.
İçtiğimiz bir bardak çayla,
Gün gelir yeniden yazmaya başlarız taze bir hikâyede birbirimizi belki.
***
Editör: Bilgi Şakar
